مشخصات بتن کرمو:
الف:
کاهش شدید مقاومت فشاری، کششی و خمشی و برشی بتن به حدی که ممکن است نتوان مقاومت
بتن این بخش را اندازه گیری کرد و حتی گاه امکان تهیه مغزه نیز در این قسمت ها
وجود ندارد.
ب : کاهش شدید مدول ارتجاعی بتن که عملاً در طراحی سازه از اهمیت
برخوردار می باشد.
پ : کاهش شدید پیوستگی بین بتن و میلگرد که به کاهش شدید ظرفیت باربری
قطعه می انجامد و عملاً انتقال نیروها بدرستی صورت نمی گیرد و روابط شناخته شده در
طراحی سازه های بتن آرمه از اعتبار ساقط می شود.
ت : افزایش شدید نفوذپذیری بتن در منطقه کرمو یا شن نما شده و نشت
شدید آب به درون بتن و از بین رفتن آب بندی در سازه های نگهدارنده مایعات.
ث : عدم امکان اندازه گیری جذب آب کوتاه مدت و بلند مدت بدلیل حفرات
بزرگ.
ج : نفوذ مواد زیان آور به درون بتن و آسیب رسانی به بتن (حمله
سولفاتها و مواد اسیدی و ...).
چ : عدم دوام بتن در محیط های دارای چرخه های یخ بندان و آبشدگی.
ح : شروع زود هنگام خوردگی میلگردها در اثر نفوذ سریع یون کلرید یا
کربناته شدن بتن یا خمیر سیمان ناچیز مجاور میلگردها و از بین رفتن لایه انفعالی
(درصورت تشکیل شدن آن).
خ : عدم تشکیل لایه انفعالی در میلگرد واقع در بخش شن نما شده و شروع
خوردگی از ابتدای بتن ریزی یا ادامه دادن خوردگی میلگردهای زنگ زده.
د: افزایش آهنگ (شدت) خوردگی میلگردها در اثر کاهش شدید مقاومت
الکتریکی بتن اطراف آن در منطقه پوشش میلگردها.
ذ : ایجاد منظره بد و نمای نامطلوب در سطح بتن.
دلیل
اصلی بروز این مشکل، جداشدگی بتن است. جداشدگی
(Segregation) به علل مختلفی در بتن ایجاد می شود. معنای جداشدگی، جدائی یک جزء یا
چند جزء بتن از دیگر اجزای آن می باشد.
قبل از فهرست کردن علل ایجاد جداشدگی در بتن لازم است متذکر شویم که
علل موجود وقتی می توانند موثر واقع شوند که استعداد جداشدگی در بتن وجود داشته
باشد. در واقع برای بالفعل شدن (Activation) جداشدگی
نیاز به استعداد بالقوه (Potential) در بتن
وجود دارد.
هر چند بهرحال استعداد جدا شدگی در بتن ها موجود است اما تراز و میزان
این استعداد یکسان نیست. به عبارت دیگر می توان استعداد جداشدگی بتن را یک عامل
زمینه ساز درونی نام نهاد و سایر عوامل را می توان عوامل بیرونی خواند. بنابراین
ایجاد عوامل بیرونی به میزان مشخص، در بتن هائی که استعداد جداشدگی متفاوت دارند
به جداشدگی یکسان منجر نمی شود. بدین ترتیب نقش استعداد جدا شدگی و شناخت عوامل
ایجاد این استعداد در بتن ها بسیار مهم تلقی می گردد.
5 ـ برای ایجاد زمینه و استعداد بیشتر جداشدگی، باید انسجام و درگیری و
چسبندگی بتن و اجزای آن با یکدیگر کمتر شود. بنابراین بخوبی می توان حدس زد که این
استعداد، مرتبط با نسبت ها و مقادیر و کیفیت اجرای بتن خواهد بود و پیش بینی آن
دور از ذهن نمی باشد و تسهیل در حرکت و تراکم سریع تر معمولاً به افزایش استعداد
جداشدگی منجر می گردد. بصورت خلاصه می توان عوامل افزایش استعداد جداشدگی را در
زیر فهرست نمود:
الف : افزایش اسلامپ و کارائی بتن
ب : افزایش مقدار آب و نسبت آب به سیمان بتن
پ : کاهش عیار سیمان و مواد چسباننده یا کاهش خمیر سیمان
ت :افزایش حداکثر اندازه اسمی سنگدانه ها
ث: درشت بافت شدن دانه بندی سنگدانه ها
ج : گردگوشه تر شدن سنگدانه ها بویژه درشت دانه ها
چ : صاف تر شدن بافت سطحی سنگدانه بویژه درشت دانه
ح :کاهش ماسه های ریز بتن (ذرات ریزتر از 3/0 میلی متر) و حتی کاهش
مواد ریزدانه و مواد پودری
خ :مصرف زیاده از حد روان کننده ها یا فوق روان کننده ها در بتن
د :عدم استفاده از مواد حبابزا در بتن
بدیهی
است با عنایت به موارد فوق می توان به نحوی طرح مخلوط بتن را ارائه داد که استعداد
جداشدگی آن کم باشد.
بدیهی است با عنایت به موارد فوق می توان به نحوی طرح مخلوط بتن را
ارائه داد که استعداد جداشدگی آن کم باشد.
ـ عوامل خارجی که می تواند استعداد بالقوه جداشدگی را بالفعل نماید از
نظر اجرائی اهمیت فراوانی دارند. این عوامل را می توان در زیر بصورت خلاصه برشمرد:
الف :ایجاد ضربه یا لرزش در حین حمل (حمل با فرغون و دمپروکمپرسی در
مسیر ناصاف، حمل با تسمه نقاله در اثر ضربات رولیک و ....).
ب :افزایش مولفه افقی سرعت بتن در هنگام ریختن (در انتهای شوت، در
انتهای تسمه نقاله یا خروج بتن از لوله افقی در هنگام پمپ کردن و
پ :برخورد بتن بصورت افقی یا قائم به میلگردها در مسیر تخلیه و ریختن
بتن.
ت :برخورد با زاویه قائم یا ماده با قالب قائم (بویژه استفاده از جام
های بغل ریز).
ث : پرتاب کردن بتن با وسائلی همچون بیل از نقطه ای به نقطه دیگر یا
به درون قالب.
ج :در رفتن شیره یا ملات از درز قالب (نوعی جداشدگی استاتیکی).
چ : لرزش زیاده از حد در هنگام تراکم بتن (فرونشستن درشت دانه ها و رو
آمدن ریزدانه ها و شیره بتن)
ح : حرکت دادن لرزاننده درونی (خرطومی) به اطراف در حالی که در بتن
فرو برده شده است (هل دادن توده بتن با لرزاننده خرطومی).
خ: اختلاف شدید بین چگالی ذرات سنگدانه و خمیر سیمان (سبکی یا سنگینی
زیاد نسبت به خمیر سیمان) که باعث جداشدگی استاتیکی بتن می شود در حالی که اکثر
جداشدگی ها دینامیکی هستند.
د :حرکت بتن در مسیر طولانی بویژه در بتن های خود تراکم (مسافت بیشتر
از 5 متر).
ذ : گیر کردن سنگدانه های درشت در شبکه میلگرد و حرکت ملات بدون شن
بدلیل انبوهی شبکه میلگرد.
ر:عمل پمپ کردن بتن با روانی خیلی زیاد و با دانه بندی نام مطلوب و
ریز دانه کم.
ز: برخورد شدید بتن پاشیدنی به سطح و برگشت درشت دانه ها بهمراه بخشی
از ملات یا شیره بتن.
ژ : راه رفتن زیاد بر روی بتن تازه و حرکت وسائل حمل و ریختن بر روی
بتن تازه ریخته شده.
س : بتن ریزی روی شیب بویژه از بالا به پایین بجای پایین به بالا.
ش :پرداخت لیسه ای غلط در سطح فوقانی بتن (در اثر عدم رعایت زمان
پرداخت در ارتباط با آب انداختن بتن )
ص : آب شستگی بتن در اثر بارش و ایجاد رواناب در سطح بتن.
ض : آب شستگی در بتن ریزی زیر آب با لوله ترمی بدلیل سرعت زیاد بتن در
لوله ترمی و کم بودن عمق سر لوله در بتن ریخته شده وتلاطم حاصله از ریختن بتن در
سطح بتن مجاور آب.
ط: دامنه نوسان و فرکانس نامناسب ویبراتور بویژه قدرت بیش از حد آن و
یا ضعف شدید ویبراتور
منبع: "
مهندسی عمران"